Λοιπόν δεν το παίζω ούτε κάνας uber κουλτουριάρης που ανακαλύπτει καινούργιες γαμάτες υπερψαγμένες ταινίες ούτε τίποτα. Απλά μου αρέσει πολύ να βλέπω ταινίες. Για την ακρίβεια, μια φίλη με παίρνει τηλέφωνο τις προάλλες και μου λέει: "Έλα, τι κάνεις τώρα;" "Τίποτα" (κλασσικά) λέω εγώ. "Ωραία. Όπως είσαι, μπαίνεις greek-movies. Χώρα προέλευσης λέγεται η ταινία. Καλή προβολή!" και μου το κλείνει. 'Αντε να τη δω, λέω. Γενικά με το Μαράκι έχουμε δει γαμάτες ταινίες μαζί και τα γούστα μας ταιριάζουν, οπότε κάτι θα ξέρει λέω.
Π.Π. (παράγραφος-παρένθεση)
Δεν ξερω τι γνώμη έχετε για τις ελληνικές ταινίες και για τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο ειδικότερα. Εγώ γουστάρω πάντως. Και θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια έχει παρουσιαστεί αλματώδης πρόοδος όσον αφορά την ποιότητα των ταινιών που γυρίζονται. Εντάξει έχουν γυριστεί και πολλά σκουπίδια όλα αυτά τα χρόνια από το Safe Sex -το οποίο παρεμπιπτώντος δεν το θεωρώ κακή ταινία, όλες οι υπόλοιπες που προσπάθησαν να το μιμιθούν όμως ήταν κάκιστες- και μετά, λογικό είναι, άλλα έχουν γυριστεί και πολλές αξιόλογες, ορισμένες εκπληκτικές θα έλεγα, ταινίες.
Η ταινία λοιπόν είναι η πρώτη μεγάλου μήκους του νεαρού σκηνοθέτη Σύλλα Τζουμέρκα και αφηγείται την "ιστορία μιας χώρας και μιας οικογένειας σε ελεύθερη πτώση" όπως λέει και η σύνοψη την οποία διάβασα μεν πριν δω την ταινία, δεν έδωσα καμία βάση δε (κρατήστε το αυτό). Παραθέτω και το trailer για να έχετε πιό πλήρη εικόνα.
--------------------------------------------------------------
SPOILER ALERT
Από δω και κάτω παίζουν σποϊλεριές, οπότε αν έχετε σκοπό να τη δείτε και ξενερώνετε με αυτό, σταματήστε την ανάγνωση. Εγώ μίλησα...μετά μη μου λέτε μα μου σου του.
--------------------------------------------------------------
Δεν θα κρυφτώ ούτε θα σας πώ μαλακίες. Καθώς την έβλεπα, κι αφού της είχα δώσει αρκετό χρόνο άρχισα να λέω στον εαυτό μου: "Τι σκατά κάθομαι και βλέπω τόση ώρα; Γιατί τόση μιζέρια και τόση δυστυχία χωρίς λογο; Πολύ αρχαία τραγωδία φάση μου θυμίζει, γιατί είναι όλοι τρελλοί και χαμουρεύονται μεταξύ τους αν και είναι οικογένεια. Πω ρε πούστη κατάθλιψη θα με πιάσει" κι άλλα τέτοια ευχάριστα. 'Οπως και να 'χει την είδα μέχρι τέλους. Ψιλόαπογοητευμένος όπως ήμουν, ξαφνικά ανάβει γλόμπος πάνω από το κεφάλι μου σε φάση Κύρος Γρανάζης. Λέω δεν μπορεί να ήταν μόνο αυτό, κάτι δεν έπιασα. Δεν μπορεί να μιλάει μόνο για μια οικογένεια που ο ένας είναι χειρότερος απ'τον άλλο και οδηγούνται στην καταστροφή έτσι, χωρίς λόγο. Κάποιος συμβολισμός θα υπάρχει, κάποιο βαθύτερο νόημα. Έψαξα λίγο και στο ιντερνέτ για κάνα review και voila! Είχα δίκιο αν και ήταν εντελως ξεκάθαρο από την αρχή, το έλεγε και στη σύνοψη άλλωστε, αλλά μη δίνετε σημασία, μερικές φορές καίω κάρβουνο...
Η οικογένεια αυτή λοιπόν, παραλληλίζεται με τη χώρα μας, την ελλαδίτσα, και οι τρεις διαφορετικές γεννιές της αντιπροσωπεύουν την μεταπολεμική γενιά, την γενιά της μεταπολίτευσης και την νεότερη γενια (μη βαράτε, είπαμε δεν έδωσα σημασία στη σύνοψη). Και φυσικά οι συμβολισμοί είναι παντού. Βασικά μόνο συμβολισμούς έχει η ταινία. Έχουμε και λέμε...Ο παππούς συμβολίζει την γενιά του '50. Από εκεί ξεκίνησαν όλα. Από τότε άρχισε να πηγαίνει στραβά το πράγμα. Έμεινε όμως να παρακολουθεί τα γεγονότα σαν απλώς θεατής. Δεν ήθελε ή δεν είχε τη δύναμη να κάνει κάτι για να αλλάξει τα πράγματα. Ασθενική και ανήμπορη, αηδιασμένη σχεδόν από την τροπή των πραγμάτων επέλεξε να νίψει τας χείρας της και να αποχωρήσει σιωπηλά αφήνωντας στο πόδι της την γενιά της μεταπολίτευσης, την γενιά του πολυτεχνείου. Αυτοί, τα καμάρια μας, όχι μόνο δεν έλυσαν το πρόβλημα αλλά το έκανα και χειρότερο. Αυτοί είναι ο λόγος που είμαστε έτσι όπως είμαστε σήμερα. Αυτοί ήταν οι cool, αυτοί που είχαν την δύναμη και τα μέσα να κάνουν θαύματα. Αυτοί που τους δώθηκε λευκός καμβάς και λευκή επιταγή να ζωγραφίσουν ότι θέλουν, προτίμησαν να χέσουν πάνω στον καμβά και να εξαργυρώσουν την επιταγή αφού πρώτα την είχαν συμπληρώσει με ποσό της αρεσκείας τους. Η μόνη γενιά που ήταν οικονομικά εύρωστη και παρ'όλα αυτά δεν άφησε για παρακαταθήκη στις επόμενες τίποτα άλλο παρά χρέος και κούφιες υποσχέσεις. Η γενια που τα ρήμαξε όλα. Η γενιά που ανέτρεψε την χούντα μόνο και μόνο για να εγκαθιδρύσει την δική της σιωπηλή και ύπουλη τυραννία. Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο.
Και τέλος έχουμε την σύγχρονη νέα γενιά. Τη γενιά της οργής. Πλήρως αποπροσανατολισμένη από τα ψέμματα και τις υποσχέσεις. Απατημένη και προδωμένη από την μέρα που γεννήθηκε. "Γιατί μου λέγατε ψέμματα τόσα χρόνια" λέει ο νεαρός Θάνος σε κάποια σκηνή. Η γενιά που κληρονόμησε μόνο χρέη, συμπλέγματα και ενοχές. Βίαιη και απρόσιτη - ποιός μπορεί να την κατηγορήσει άλλωστε - και εν τέλει αυτοκαταστροφική και επικίνδυνη.
Έτσι είναι η φυσική ροή των πραγμάτων. Η εντροπία, δηλαδή η αταξία, ενός συστήματος τείνει, αν αυτό αφεθεί μόνο του, να αυξηθεί. όπως ορίζει και ο 2ος θερμοδυναμικός νόμος. Γιατί μας εκπλήσει το γεγονός ότι η νεολαία σήμερα είναι ίσως πιο άναρχη και "άτακτη" από ποτέ; Το αντίθετο θα έπρεπε να μας εκπλήσει μάλιστα. Όλη αυτή η συσσωρευμένη καταπίεση και αδικία που πλυμμηρίζει την όχι και τόσο υπομονετική σημερινή γενιά κάποια στιγμη πρέπει να εκτονωθεί. Όπως και όσο μπορεί...
